Inbreken

Doodeng is het. Dat iemand je huis binnen kan komen: daar waar jij je veilig voelt. Sinds ik weer alleen woon ben ik banger dan eerst. Als vrouw alleen kun je weinig beginnen tegen zo’n enge inbreker. En als je dan ook nog dood bent al helemaal niet.

Dat gebeurde afgelopen week: een opgebaarde vrouw werd in Humanitas in Deventer van sieraden bestolen. De politie neemt het hoog op, zegt ze op Facebook. Dat ze wel wat gewend zijn, maar dat dit hen echt raakt. Maar waarom eigenlijk precies? Wat maakt stelen van een dode erger dan stelen van een levende? Is de daad laffer, het effect groter?

Je hoort eigenlijk nooit het verhaal van de inbreker. Waarom hij (of zij!) ervoor kiest om midden in de nacht het terrein van misschien wel zijn eigen opa of oma op te lopen, zoekend naar een open raam. Je kunt misschien intelligentie missen, een goede opvoeding of een slechte jeugd hebben gehad. Maar er is niemand, echt niemand, op de hele wereld, die denkt: ‘Vanavond weer een inbraakje, zin in!’

Niemand wordt inbreker voor z’n plezier. Daar gaat een hele hoop problemen en wanhoop aan vooraf. Ik heb weleens interviews met oud-inbrekers gelezen. Meestal is dat trouwens niet hun benaming, eerder ex-verslaafde. Steeds in geldnood. Ik las dat het ongeveer het laatste is wat ze doen om aan een klein beetje geld te komen. En dat inbrekers ook nooit echt gevaarlijk zijn, tenminste, niet in essentie. Meer zoals wilde dieren: vaak zijn ze net zo bang voor jou als jij voor hen. En een kat in het nauw maakt rare sprongen.

Je mag geen spullen afpakken van iemand anders, dat staat in de wet. Dus natuurlijk moet de inbreker gestraft worden, en de benadeelden – de nabestaanden dus – tegemoetgekomen. Voor hen is de inbraak het ergst: dat er spullen met emotionele waarde in een rouwperiode ontnomen worden.

Maar een inbreker zwaarder straffen omdat het slachtoffer dood is, zoals op sociale media klinkt? De handen afhakken? Dat slaat nergens op.

Misschien is zelfs wel een zegen dat het slachtoffer niet leefde. Ze heeft nu in ieder geval geen trauma opgelopen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *