Ik wil niet zeuren

Ik had me nog zo voorgenomen om niet te gaan zeuren. En iedereen die mij kent weet dat ik dat moeilijk vind. Maar ik doe mijn best. Het is fantastisch weer en mensen zijn vrolijk. Ik heb ook nog een paar dagen vrij en ik ga op reis. Reden genoeg voor ontspanning dus.

Maar het wordt me wel héél moeilijk gemaakt. Het begon allemaal zo’n anderhalve maand geleden, toen ik na mijn break-up verhuisde naar het Bergkwartier in Deventer en een parkeervergunning nodig had. Die mag je pas aanvragen als je officieel in de stad bent ingeschreven. Dus als je een dag eerder naar het stadhuis komt, word je gewoon weggestuurd. ,,Het systeem kan dat niet”, was het argument. ,,Kom na het weekend maar terug.”

Met al mijn overredingskracht heb ik de gemeenteambtenaar overgehaald mijn formulieren even achter te houden en pas in te voeren op het moment dat ik wél ingeschreven stond. Waarna de wachttijd van drie maanden in ging. Maar toen ik de bezoekerspas, die ik wél meteen zou krijgen, na twee weken nog niet had, begon ik te twijfelen. Na een belletje bleek het inderdaad niet goed te zijn gegaan. Oh ja, de wachttijd was inmiddels opgelopen naar vier maanden.

Tegenover iedereen die hierover verontwaardigd was, nam ik het op voor de gemeente. Gelaten zei ik: ,,Er zal wel een reden voor zijn.” En wat was ik steeds trots op mezelf.

Twee weken geleden kwam er olie op het vuur. De gemeentelijke belastingen gingen nog van de gezamenlijke rekening. Onze eigen schuld. Dat moest overgezet naar mijn naam. Op de website vond ik alleen een formulier dat ik moest uitprinten en per post moest opsturen. Dat geloofde ik niet. Dus ik stuurde een whatsappje (dat dan weer wel) naar de gemeente om erover te vragen, en ik kreeg ook snel antwoord. Ik moest een formulier uitprinten en per post opsturen. Huh? Er is toch DigiD?

En toen de druppel. Vorige week maandag mailde ik een vraag over de pilot van de groene afvalbakjes waaraan ik graag wil deelnemen. Ik zou binnen drie werkdagen antwoord krijgen. Je raadt het al: nog steeds niks (tip: app!).

Ik wil niet zeuren gemeente Deventer, echt niet, maar ik doe het toch. Het gebouw mag dan hypermodern zijn, maar de dienstverlening stamt uit de jaren tachtig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *